R4 fan...... 30 jaar oud zijn auto !!
En het boompje mag blijven staan .....!
Nog steeds mijn droomauto
Hoi Allen, hier zijn we nog eens...
Dinsdag aangekomen in Bazas, dit stadje voelde goed aan, een bioschop, Yogalessen, Shiatsu, lekker gezellig alternatief restaurant, mensen die je zo maar rondleiden en wegwijs maken alhier, een mooie kathedraal waar men alle dagen oefende op de groooooote orgel.....en de gîte was gratis, dus het werden 2 volle extra dagen rust, vrijdag ben ik weer onderweg.
We zien wel wat het lijf dan laat voelen.
Het rusten was een beetje een must, recent had ik tweemaal mijn voet omgeslagen (met die extra 15kg) maar steeds zonder echt te verzwikken ... maar mijn rechter knie was reeds gevoelig en deze kreeg het telkenmale te verduren.
Dus rusten Dirkie!!
Toen ik in één of andere stad was had Alfred een weegschaal gevonden in de badkamer, hij was 8 kg afgevallen... wat hij reuze vond.
Ik direct ook op de weegschaal, noppes... geen gram er af.... nog steeds de "volle" 62 kg!
En toch, langzaam maar zeker moet de heupriem van mijn rugzak steeds maar strakker gaan zitten, even dacht ik zelfs dat de bevestiging aan het scheuren was .......... maar neen!?
Dus het weinige vet dat ik had is waarschijnlijk als sneeuw voor de zon gesmolten!
En de rest is spier of wat taaier geworden, wat dus mijn gewicht op peil houd.
Zullen de (vrouwelijke) collega's op het werk nu zeggen.... och, en er hing al niks van vet aan ....hihi!
Ik vermoed dat ik het postuur krijg van een gespierde stylo!!
Maar, zoals steeds..... mager en taai!!
En ja, maandag heb ik mijn kaart ontvangen op het gemeentehuis van La Réole...... Thanks AXA team van Kruishoutem!!
De laatste tijd was het erg warm, zo'n 37 graden.
Na regen in de nacht en dan die drukkende warme dag achteraf, klein beetje regen, bijna geen zon maar zo'n warme vochtigheid, net een Frans stoombad....... en maar zweten.
De rest is zoals steeds hé, indrukken opdoen.... het minimale dat als slecht zou kunnen geïnterpreteerd worden ombuigen naar positief of zo te laten, niet mee te nemen.
Een flarde uit mijn dagboek:
De rest is een beetje genieten van vanalles.
Is het niet zoals in het dagelijks leven?
Als het lastig was, ééntonig was, de vochtige warmte mijn kleren liet plakken aan me.... dat iemand me aanspreekt en zegt: "Is het niet lastig met dit weer?".
Ach zeg ik dan "c'est een peu dûr, mais ce n'est pas grave".
Dan krijgt men steeds de bemoedigende woorden als "bon courage, bonne route"...... en KAN ik terug verder zowat gedreven door éénvoudige woorden.
Is het niet zoals in het "gewone" leven dat een bemoedigend woord een "zowat moeilijk moment" omtoveren kan in een "motiverende positieve periode?
Zoals de arbeiders tussen de wijnranken (le Vin Bordeaux) die me aanspreken, één van de dames zegt "j'aime le rouge, moi aussi zeg ik dan".
Een man veert op en zegt "moi, j'aime les femmes", ik zeg "j'aime les femmes rouges...." en toevallig hadden er drie een rode schirt aan ... had ik niet gezien!
Het was lachen......ik vertelde dat humor belangrijk is!
Een mevrouw zei me dat men elke dag 7 min. moet lachen. Dit is ergens een Frans gezegde.
Nog wat geklets en .........gezwind en zwaaiend riep ik "j'aime le Bordeaux" en was ik terug op stap.
Zowat terug een voorbeeld van positief gedreven ..... dankzij "woorden"??
Niet fyschisch te bevatten en toch "is het zo".
Met dit alles loop ik dan rond, voel ik dit aan als "biezonder", terug zo simpel maar van zo'n belang hé !!
Ik hoop dat men dit "overal" een beetje toepassen wil.....
Aan jullie dit "dicht-bij-me" bericht.
Nu nog efkes genieten van Bazas.
Gisterenavond in de mooie parken rondom Bazas wat Tai Chi en Kung Fu gedaan..... deze morgen reeds om 6u30 in het park terug aan het oefenen.
Dit voelt hier goed aan......... straks iets licht gaan eten en wat luisteren in de Kathedraal en wie weet....
Maar nu moet ik afsluiten want ... men wil hier sluiten.
Daaaaaaaaaaaaaag allen !!!
Den Dirk
