Vanuit Gargilesse

Hoi Allen

Zeg gisteren bij de zogezegde rechter....
Mijnheer is steeds Kolonel geweest in het leger maar is nu tijdens zijn pensioen een beetje rechter.
Daarnaast doet hij goede werken,leest voor in een woon- er zorgcentrum (jawel!), zorgt voor zijn zieke geburen, en ontvangt de Pelgrims.
En ja hoor, lekker gegeten, mijn kleren vlekkeloos, en op de kop toe een volledig lunchpakket mee gekregen.....Thanks Kolonel !
Zie foto..... kolonel en ikke...... en ikke en zijn hond, lief, lief beestje...

En die foto van één of andere waarschuwing....iets met hond.... en ...
Het is wel makkelijk hé, als men zijn Frans maar een weing kent....hoef ik nooit bang te zijn?!

En de foto van een tekst vanop één van mijn slaapplaatsen.
Amateurs om hem te vertalen.... of om het na te leven??


Vandaag een korte wandeling.
Nu in Gargilesse waar de noorder- en zuiderroute,komende van Vézelay, samenkomen.
Dus wat drukker vanaf nu?
Ik hoor toch dat er dagelijks pelgrims aankomen, afwachten maar.
Ik ging hier twee dagen blijven maar de gîte is morgen volledig verhuurd.... dus doorstappen en we zien wel.

Het is vanaf heden een andere omgeving, meer op en af, groener, en meer water via brede rivieren, beekjes in het bos..... jawel heerlijk wandelen.
Zie de foto's.

En ja, hebben jullie de foto's al gezien van waar ik recent heb overnacht?
Kom ik daar aan en staan er op de oprit allemaal oude auto's, bijna vergroeit met de omgeving!
Een vriend van de landbouwer zocht een plaatsje voor enkele maanden....
reeds 7 jaar staan ze er al.
Ik zei het tegen de landbouwer, waar kom ik hier aan, wat voor nen type gaat dat hier zijn hé!!
Zie de foto's.

Ach ja, wat ik nog zeggen wil.
Soms schrijf ik iets over mij, bv. het traag wandelen, het ademen, mijn manier van ontspanning zoeken in deze.
Maar ik merk alsook: het is zo moeilijk schrijven, meestal heb ik enige tijdsdruk omdat ik even een pc mag gebruiken, mails wil beantwoorden, blog bijwerken.....
Dus soms schrijf ik het "zus"..... maar is het zoals in het leven....is het niet een beetje "zus" en een beetje "zo"?
Vandaar, het schrijven is steeds een momentopname en kan niet alles weergeven wat hier gebeuren mag.
Hou der een beetje rekening mee hé (zus en zo).

Maar nu ga ik nog even een wasje doen, douche nemen.
Zeg maar: man en materiaal verzorgen.
En kijken wie er straks nog aankomt in de mooie gîte.


Dag Skeetses


Dirk Onderweg

Vanuit het huis van een rechter.........

Eéntje voor ons Vader




Hoi Allen

Nu in een groooooooot huis van een rechter.......... een vriend van de pelgrims.........meer dan luxe, doet zelfs raar!?

De wandelingen gaan goed, soms meer kilometers dan verwacht maar dit dan gedreven door het "niet" vinden van overnachting en dan maar even een dorp verder proberen, enz... Zo loopt men voor op "geen" schema !

Het weerzien met Griet en Ruben was meer dan fijn.
Maar ik voel ook dat het me alsook eventjes terug gooit in het recente verleden.
Ik voel dat ik dit wandelingske alléén moet doen.......... als dit achter de rug is wil ik het direct opnieuw doen met iedereen die het ook doen wil....met mij?!
Wie weet, is er een beroep van te maken?
In mijn dagboek schreef ik:
Ik ben bang dat ik dan te veel rekening zou gaan houden met die ander.....
niet meer zo goed in die stille diepe kern vertoeven kan....
enigszins een beetje oppervlakkig worden zal.....
Laat me nu maar even denk ik dan....
laat het verlangen maar groeien, zal het weerzien nog zo mooi zijn.

Het is onmogelijk om wat allemaal op mijn weg komt hier neer te pennen.
En jullie weten wel, ik heb ook geen zin om uren aan de pc te zitten.

Mijn trage dagen leren me het meeste.
Dit zijn dan dagen waarin ik pijn heb her en der.... en héél goed luisteren moet naar mijn lichaam of ik cummuleer problemen wat leiden kan tot het beëindigen van!!
Na een zware dag, met pijn.... vellen van de voeten net daar waar andere dingen de pijn beheersen.
De achillespees zich voelen laat...
Een flarde uit mijn dagboek:
Een wandeling zoals vandaag is dan steeds weer......
Die samen, opgehoopte spanning aanvoelen, zoals die eksteroog (of hoe noemt men dat) onderaan mijn voet....... mijn rechter achillespees die pijnlijker wordt.
Als ik voel dat dit probleempje zich gaat opspannen.... en de omgeving, dan stop ik even en stretch ik stevig de volledige omgeving.
Maar dan wel met volledige aandacht, langzaam, met de ogen dicht doe ik mijn oefening... breng ik alle aandacht daarheen!
Zoiets als met mijn derde oog (yoga) observeer ik die plaats, innerlijk dan.
Het is zoiets als, mijn ademhaling is mijn kruiwagen om alle goede dingen naar die plaats te brengen en de slechte dingen af te voeren.
De spanning laat zich verdelen over de directe omgeving....... het voelt onmiddellijk beter aan!!
En ik schrijf er nog zovéééééééééééééél over..........
Maar in dit wandelen bewaar ik steeds de humor.
Daar sta ik dan, denk ik dan... de éérste maal met korte broek....net een padvinder van 49 jaar.
Komt er tijdens het wandelen een steentje in mijn schoen.... ach, drukpuntmassage denk ik dan.....komt er ééntje bij.... dit gaat gezellig worden, kunnen ze verstoppertje spelen.....na een poosje zijn ze der weer... ach daar zijn jullie dan denk ik.....
En zo wandel ik hier rond..... nog steeds veel zingend, ruikend en luisterend...
Alléén zijn een probleem???............... neen hoor.
Slechts 2 dagen heb ik met een pelgrim opgetrokken...... de rest lekker alléén.

Voor mij is dit alles ........... een grote oefening.

Maar nu komt de Mevrouw des huizes binnen en moet ik toch gedag zeggen en zoveel meer.
Oeps.. al terug........ ze gaat mijn bleke wandelbroek nen keer met de machine wassen en ze heeft er zonet één en ander opgespoten om alles, wat ik er niet meer uit krijg, te verwijderen.
En ze gaat een Diner prépareren.... Sjiek eten vanavond denk ik.
Opgelet, Mijnheer vertelde me dat hij regelmatig met de Famille Royal de Belge intieme concerten organiseert.
Dus ik denk dat ik hier bij een Notaire personne logeer....


Allé, dikke groeten vanuit Villa Rosingnolle


Dirk

Foto's van papa gekregen in Bourges (22/23/24-05-09)-deel 2