Op wandel met zus Roos en broer Urbain

Hoi hoi

Even een berichtje van Griet (dochter van Dirk). Volgende foto's wilde ik toch online plaatsen. Papa op wandel met zus Roos en met broer Urbain.

Wandeling met zus Roos ter voorbereiding op de tocht (21/03/09)



Tussenstop in de Gitaene



Dirk rustend op de wandelstok... Hmmm, alweer pauze: werd er wel gewandeld?

Wandeling met broer Urbain op de 1ste dag van de tocht (10/04/09 van Gent/Nazareth naar Kruishoutem)



Eerste stop voor Dirk na 17 km stappen. Even een foto nemen voor een café in Nazareth met een wel heel toepasselijke naam: 'De pelgrim'. Nu samen nog 13 km naar Kruishoutem stappen.

Wandeling met zus Roos op de 2de dag van de tocht (11/04/09 van Kruishoutem naar Berchem)







Genieten... van elkaar en van de natuur



Oudenaarde bereikt





Op naar Berchem: de eindbestemming van de dag

Terug in Gent !

Beste

Na reeds 5 nachten van licht badend in het zweet, keel- en slikproblemen, hoesten, enz... heb ik de beslissing genomen om vooraf een dokter te consulteren.
Vandaar ben ik vanuit Ronse naar Gent gekomen (mijn broer heeft me gebracht).
Ik wil weten of ik goed bezig ben omtrent het behandelen van, zoals het nu gaat is er geen beterschap... integendeel, vandaar deze broodnodige beslissing.
Van een valse start gesproken hé.
Als er eindelijk echte beterschap is, een normale nacht zomaar verlopen zal... dan start ik terug vanuit Ronse!

Mijn zuster wist me zonet te vertellen dat er recent alsook iemand van Gent naar Compostela ging wandelen.... en ook terug gekomen is wegens een 't wat ziek zijn.
Het mag een troost zijn...........

Voila, see you .... nu veel drinken, beetje rusten en vanavond bij de Dokter.


Dirk,

Die éérste dagen........ valse start of vandoen....leren omgaan met ! ?

Beste vrienden

Vanuit Ronse, bij mijn broer Ruf dit bericht.
Het loopt op heden niet zo lekker...........nog steeds ferme last van keelpijn, nachten zowat badend in het zweet.....nog geen normale nacht gehad!
Ik vraag het me af, waarom nu?
Maar ja, leren omgaan met dit alles lijkt me op heden het zinnigste wat er me te doen staat.
In de jeugdherberg van Ronse toevallig (aan de ontbijttafel) een dokter ontmoet, effe in mijn schorre bek gekeken en geen paniek.... aspirine 500 en het zou moeten goed komen.

Ons dochter en vriend zijn vandaag nog even naar Ronse geweest met een t-schirt en andere slaapzak....minder warme slaapzak wordt overwogen, maar dan terug kleiner.....vanavond "de" test!
(Bedankt hé, Lieve dochter en Ruben!!)

Het afscheid was best emotioneel, maar terug gezellig!
Lachen en een traan vonden elkander, en dan weg.......

En nu, beste vrienden.... bijna stemloos... heb ik niet zo veel zin om te schrijven.....ik wil éérst wat rusten in voorbereiding voor morgen.
En ja, wat een warmte......amaai, 'k heb net al een zonneslag!?

Ik vul dit artikel steevast nog aan maar ik hoop in betere tijden.
Of zijn het andere tijden?

En ik geef toe, ik heb deze foto's verwijderd van mijn toestel.
Ik ben geen fan om daar meermaals naar te kijken.......te gevoelig, te verlangend.
Aan jullie om ze aan te voelen......

Warme groet


Dirk,

Afscheid op het werk

Beste

Vandaag mijn laatste werkdag, een vrij drukke dag... niet alléén door het werk maar collega's en bewoners zijn benieuwd en ik mag meermaals, meermaals antwoorden op vragen.
Maar het is graag gedaan hoor!!
Hier en daar een handdruk, een mooi gebaar, soms een knuffel en drie zoenen.
Maar ik voelde me niet zo in mijn haak vandaag, mijn keel deed pijn bij het slikken, ik dacht dat het kwam door het schilderen gisteren van een plafond.
Doch, tegen dat ik thuis kwam deden mijn ogen pijn, had ik warm en rilde ik.
Amaai, net nu dacht ik ....!
Maar we gaan ervoor, en mijn homeopatisch middel werd ingezet..... afwachten maar of het af te blokken is?
Alvast vroeg gaan slapen!
En, ik had een prachtige foto van Paul en ik......... maar met mijn verward hoofd heb ik hem meegewist met alle andere foto's op het toestel..... wilde ruimte maken!
Da's echt spijtig... het was zo'n toffe foto.
Het was best ontroerend, als een collega ontroering aanvoelt in een periode dat het nu even anders moet.....
Paulke, je hebt je Hart best op de juiste plaats hoor ..........houden zo man!!


Nu (21u30) moet ik slapen, de laatste maal mijn pyjama aan, heb er geen mee... vandaar.


Met dank aan alle Collega's



Warme groet

Dirk

Laatste weekend, samen met mijn ouders, broers en zussen

Ons Vader en Ruf op de tuintafel


Ons Ma, Roos en Katlijn


En de groepsfoto


Beste

Wat een prachtzondag.
Terug een dagje om in warmte "U" te zeggen.
Lekker buiten in het zonnetje..... koffie, taart, een biertje.....
Maar de verrassing was uiteraard het muzikaal optreden.
Urbain aan de toetsen, Toon met de gitaar, Vader met de accordeon en ja..... ons Ma hadden ze een statief met micro onder de neus geschoven.
Als "Une Dame" best statig en zelfzeker heeft ze twee liedjes voor me gezongen, namelijk "ja tendre a ton retour" en "twee ogen zo blauw".....
Best ontroerend, op haar 87 jaar zomaar uit het niks twee liedjes zingen.
Weet je, ik ben tots op haar..... in haar komende gemis doet ze het toch maar.
Dit wil mogelijks zeggen dat ze er mee leven kan, dat ze het aanvaarden kan, begrijpen kan?!
Daarna hebben we samen en uit volle borst beide liedjes gezongen.
Wat kan zingen een deugd doen hé........... en dan met alle broers en zussen,met je ouders.
Een Godsgeschenk...
En dan, iedereen had lekker eten meegebracht, in geen tijd hadden we een heerlijk buffet.
Terug een Nachtergaelkes dag: éénvoudig, gezellig, warm en eerlijk in aanvoelen.
Waar ik zo trots op ben, familie waar ik van hou....

Opnieuw met Dank


Dirk,