Eéntje voor ons Vader
Hoi Allen
Nu in een groooooooot huis van een rechter.......... een vriend van de pelgrims.........meer dan luxe, doet zelfs raar!?
De wandelingen gaan goed, soms meer kilometers dan verwacht maar dit dan gedreven door het "niet" vinden van overnachting en dan maar even een dorp verder proberen, enz... Zo loopt men voor op "geen" schema !
Het weerzien met Griet en Ruben was meer dan fijn.
Maar ik voel ook dat het me alsook eventjes terug gooit in het recente verleden.
Ik voel dat ik dit wandelingske alléén moet doen.......... als dit achter de rug is wil ik het direct opnieuw doen met iedereen die het ook doen wil....met mij?!
Wie weet, is er een beroep van te maken?
In mijn dagboek schreef ik:
Ik ben bang dat ik dan te veel rekening zou gaan houden met die ander.....
niet meer zo goed in die stille diepe kern vertoeven kan....
enigszins een beetje oppervlakkig worden zal.....
Laat me nu maar even denk ik dan....
laat het verlangen maar groeien, zal het weerzien nog zo mooi zijn.
Het is onmogelijk om wat allemaal op mijn weg komt hier neer te pennen.
En jullie weten wel, ik heb ook geen zin om uren aan de pc te zitten.
Mijn trage dagen leren me het meeste.
Dit zijn dan dagen waarin ik pijn heb her en der.... en héél goed luisteren moet naar mijn lichaam of ik cummuleer problemen wat leiden kan tot het beëindigen van!!
Na een zware dag, met pijn.... vellen van de voeten net daar waar andere dingen de pijn beheersen.
De achillespees zich voelen laat...
Een flarde uit mijn dagboek:
Een wandeling zoals vandaag is dan steeds weer......
Die samen, opgehoopte spanning aanvoelen, zoals die eksteroog (of hoe noemt men dat) onderaan mijn voet....... mijn rechter achillespees die pijnlijker wordt.
Als ik voel dat dit probleempje zich gaat opspannen.... en de omgeving, dan stop ik even en stretch ik stevig de volledige omgeving.
Maar dan wel met volledige aandacht, langzaam, met de ogen dicht doe ik mijn oefening... breng ik alle aandacht daarheen!
Zoiets als met mijn derde oog (yoga) observeer ik die plaats, innerlijk dan.
Het is zoiets als, mijn ademhaling is mijn kruiwagen om alle goede dingen naar die plaats te brengen en de slechte dingen af te voeren.
De spanning laat zich verdelen over de directe omgeving....... het voelt onmiddellijk beter aan!!
En ik schrijf er nog zovéééééééééééééél over..........
Maar in dit wandelen bewaar ik steeds de humor.
Daar sta ik dan, denk ik dan... de éérste maal met korte broek....net een padvinder van 49 jaar.
Komt er tijdens het wandelen een steentje in mijn schoen.... ach, drukpuntmassage denk ik dan.....komt er ééntje bij.... dit gaat gezellig worden, kunnen ze verstoppertje spelen.....na een poosje zijn ze der weer... ach daar zijn jullie dan denk ik.....
En zo wandel ik hier rond..... nog steeds veel zingend, ruikend en luisterend...
Alléén zijn een probleem???............... neen hoor.
Slechts 2 dagen heb ik met een pelgrim opgetrokken...... de rest lekker alléén.
Voor mij is dit alles ........... een grote oefening.
Maar nu komt de Mevrouw des huizes binnen en moet ik toch gedag zeggen en zoveel meer.
Oeps.. al terug........ ze gaat mijn bleke wandelbroek nen keer met de machine wassen en ze heeft er zonet één en ander opgespoten om alles, wat ik er niet meer uit krijg, te verwijderen.
En ze gaat een Diner prépareren.... Sjiek eten vanavond denk ik.
Opgelet, Mijnheer vertelde me dat hij regelmatig met de Famille Royal de Belge intieme concerten organiseert.
Dus ik denk dat ik hier bij een Notaire personne logeer....
Allé, dikke groeten vanuit Villa Rosingnolle
Dirk
