Beste
Vandaag werken aan minder in de rugzak.
Vandaar deze morgend stond ik al omstreeks 8u in Kruishoutem bij mijn ouders.
Mijn zuster had daar een digitaal weegschaaltje achtergelaten.
Maar uiteraard, eerst het afwasje gedaan, tapijt geveegd met de straatveger (leve de "niet" stofzuiger), de rest geveegd.... en dan nog beide ouders een
stoel-rugmassage gegeven.
Toen ik mijn vader (na mijn moeder gemasseerd te hebben) aan het masseren was, lag mijn moeder in haar zetel na te genieten.
Met haar zakdoek in de handen, mooi slapend ronkend, de zon op haar ontblote benen, muziek van Mariza op de achtergrond en ik mijn vader aan het masseren.
Toen dacht ik (lees: voelde ik) ....... Ach, terug zo'n vredig moment.
Soms is het zo mooi om te "geven", geeft het me kracht om te leven.
Is het net dat unieke dat men enkel krijgen kan, dankzij het geven ?
Maar nu even praktisch.... terug in Gent in mijn bescheiden stuidio.
De rugzak, 14 kg wegende zonder eten en drinken was me te veel.
De digitale weegschaal er bijgehaald en wegen maar.
Teva's of crocs scheelt 120 gr, dus crocs.
Het extra opinelmes van 60 gr gaat er uit.
De fleece van Aventura weegt 120 gr meer dan éénje uit den Decathlon, dus Decathlon wint...... alhoewel de kwaliteit?
Het extra paar kousen vliegt er uit, slechts twee paar kunnen.
Pilletjes allerlei worden gehalveerd.
Opbergzakken in opbergzakken worden herleid tot enkele themazakken.
Herstel en onderhoudsgerief beperken tot het minimum.
Slecht twee lange broeken, tweemaal ondergoed en één regenvest.
En dan alles verschillende malen in en uit de rugzak.
En ja hoor, slechts een goeie 11 kg zonder eten en drinken.
Mijn besluit staat vast, ik doe het met dit minimale.... of wie weet met nog minder?!
Vandaag dacht ik aan een boekje dat me indertijd wist te boeien, iets als "wandelend miditeren".
Een eindje terug viel het me te binnen (met de hulp van mijn zus Katlijne) van wie dit boekje was, namelijk van Thich Nhat Hanh.
Alsook "Vrede aanraken" was een boekje dat ik tussen vaders boeken mocht opmerken.
Een intrigerend gevoel overviel me toen al (ongeveer 15 jaar geleden) zoiets als, het lijkt niks en toch.... zo vol van betekenis?!
Dus ben ik vandaag het boekje "wandelen in vreugde" gaan aankopen.
Dit boekje mag me vergezellen op mijn tocht!!
Dit was een dagje wegen, afwegen.
Met warme groet (Dirk)
