De Wandelschoenen
Bertha.....één van mijn fans.
Beste
Alles krijgt vorm, er vallen beslissingen.
De vraagt 'wat zal ik meenemen' stelt zich niet, de vraag is eerder: wat laat ik thuis?
Een luxe zou ik zeggen!
Aan de route heb ik nog geen snars gedaan... da's echt mijn ding niet. Zo uitstippelen wat en waar..... amaai, daar zie ik tegenop hoor.
Het beste zal zijn, als het zal moeten zal ik het wel voelen zeker?!
Alhoewel er reeds wat materiaal is aangekomen heb ik het met moeite ingekeken.
Maar volgende week ga ik samen met mijn broer "Toon" de kaarten opengooien en zien hoe het begin verlopen mag.
Op mijn werk (Woon- en Zorgcentum Leiehome) stellen vele bewoners zich allerlei vragen.
Ga ik alléén, en ga je van hieruit?
Ja, ze wensen me van allerlei kanten het beste en het beste.
Ja, der zitten wel schatjes tussen!
Zonet nog een wandeling gedaan in de Bougoyen, daar een geschikte wandelstok gezocht... en vermoedelijk gevonden.
De wandelschoenen staan ingevet en opgeblonken te wachten.
Ik ben zinnens van in stilte te vertrekken, weg die aanloopstress, alles die van me af valt..... dan begint het hé.
De éérste dag ga ik van Gent naar Kruishoutem bij mijn ouders, daar slaap ik dan en in de ochtend een uitgebreid ontbijt met mijn ouders,de broers, zussen en dochter.... en intieme kring.
Daarna een warm afscheid.
Na dit emotionele afscheid een korte wandeling, slechts een vijftal km voorbij Oudenaarde.
Die nacht mag ik doorbrengen bij de moeder van een goede familievriend.
Daar het afscheid effe laten bezinken, even op adem komen en dan die echte start!
Ik en ik......
Met warme groet (Dirk)
